Zawartość

Archiwum kategorii: Niku Rehab

Trening oddechowy SpiroTiger

Oddychanie jest naturalnym odruchem i towarzyszy nam od narodzin do śmierci. Zdrowe płuca i ilość tlenu jaką jesteśmy w stanie dostarczyć organizmowi decyduje o naszej sprawności i dobrym samopoczuciu. Nie często jednak zdajemy sobie sprawę z tego, że do oddychania potrzebne nam są mięśnie. Podstawowe mięśnie oddechowe, które pracują nawet przy najlżejszym wdechu to przepona i mięśnie międzyżebrowe. Natomiast podczas wysiłku gdy układ oddechowy pracuje bardzo intensywnie angażujemy nawet do 300 mięsni oddechowych. Część z nich to mięśnie pomocnicze, które mają też inne funkcje takie jak np. mięsień piersiowy większy czy mięśnie brzucha. Jednak podczas wzmożonego oddechu są odpowiedzialne za zwiększenie objętości klatki piersiowej.

Co zrobić gdy układ oddechowy nie funkcjonuje jak należy?

Gdy zaczyna brakować nam oddechu powinniśmy się przede wszystkim udać do lekarza, by ustalić przyczynę tej sytuacji. Kiedy po konsultacji z lekarzem okaże się, że powodwem tego stanu rzeczy jest choroba układu oddechowego np. astma, mukowiscydoza, czy przewlekła obturacyjna choroba płuc, warto oprócz leczenia farmakologicznego zastosować odpowiednią fizjoterapię, która będzie się składać z treningu ogólnorozwojowego, masażu/oklepywania, a także odpowiedniego treningu oddechowego.

Co to jest SpiroTiger?

Nowatorską metodą, która przynosi bardzo dobre efekty zdrowotne jest trening oddechowy za pomocą urządzenia SpiroTiger. Od tradycyjnego treningu oddechowego odróżnia go to, że można go wykonywać nawet kilkanaście minut bez przerwy i wykorzystuje się całkowity potencjał naszych płuc. Jest to możliwe, ponieważ parametry treningowe są dobierane indywidualnie do każdego ćwiczącego. Ponadto podczas wdechu część powietrza pobieramy z otoczenia, a 1/3 powietrza stanowi powietrze wydychane (do urządzenia dołączony jest specjalny worek do którego wydychamy powietrze podczas wydechu, a potem pobieramy podczas wdechu oprócz świeżego powietrza). Dzięki temu mechanizmowi utrzymujemy stały poziom gazów w organizmie i nie dochodzi do tak zwanej hiperwentylacji, czyli zawrotów głowy i uczucia nudności spowodowanego zbyt intensywnym oddychaniem (takie zjawisko możemy zaobserwować np. przy dmuchaniu dużej ilości balonów).

Efekty treningu SpiroTiger

Tego typu trening wzmacnia mięśnie oddechowe i zwiększa elastyczność klatki piersiowej co bardzo usprawnia oddychanie, a także pracę pozostałych mięśni organizmu, które dzięki temu są lepiej dotlenione. Dodatkowym atutem tego typu treningu jest to, że podczas głębokiego oddychania uruchamiamy całą powierzchnię płuc i zalegająca w nich chorobowa wydzielina zaczyna się odklejać, co prowadzi do ich oczyszczenia. W konsekwencji po treningu oddycha się lżej, a wymiana gazowa zachodzi sprawniej. Ponieważ urządzenie niejako wymusza na nas uruchomienie całej powierzchni płuc niemalże odruchowo podczas treningu wybieramy przeponowy, czyli najbardziej prawidłowy, tor oddychania. Oznacza to, że podczas głębokiego wdechu powiększa nam się brzuch, a nie tylko klatka piersiowa tak jak ma to miejsce podczas piersiowego toru oddychania.
Oprócz chorób oddechowych trening ten znajduje zastosowanie również w rehabilitacji wad kręgosłupa i klatki piersiowej, a także sytuacjach, gdy zaczyna nam doskwierać ból kręgosłupa (trening uruchamia mięśnie głębokie, również te które stabilizują kręgosłup). Poza fizjoterapią trening SpiroTiger świetnie sprawdza się również w sporcie.

Jeśli zainteresował Ciebie ten artykuł i masz pytania, zadzwoń i umów się na konsultację, tel.: 61 826 85 86

Zespół Niku Rehab.

Funkcjonalna Osteopatia i Integracja®

… czyli metoda terapii, która może zostać zastosowana w leczeniu Państwa dolegliwości.

Co to jest FOI®?

Koncepcja FOI® jest terapią, która zakłada istnienie wzajemnych powiązań między wszystkimi stawami w obrębie całego ciała. Nieprawidłowe działanie jednego ze stawów, ma wpływ na funkcjonowanie wszystkich pozostałych. Wówczas w określonym miejscu pojawia się ból. Jego przyczyny należy szukać jednak w zupełnie innym obszarze ciała. Przedstawiając problem obrazowo: aby zgasić lampę, nie kręcimy żarówką, lecz naciskamy wyłącznik!
Zadaniem terapeuty jest znalezienie u Państwa owego „wyłącznika”, a następnie „zgaszenie” bólu.

W którym miejscu znajduje się „wyłącznik”?

„Wyłącznik” eliminujący ból nigdy nie znajduje się w miejscu, w którym ból się pojawił. Czasami nawet umiejscowiony jest wręcz bardzo daleko od niego:

  • schorzenie określane „łokciem tenisisty” może powstać w wyniku dolegliwości w obrębie kolana
  • bóle głowy powodowane są często zmianami w ułożeniu miednicy.

W wielu przypadkach mamy do czynienia z większą ilością „wyłączników”. Nadal jednak są one ze sobą wzajemnie powiązane, a do tego tworzą zawsze pewien rodzaj ustalonego mechanizmu. Mechanizm ten stanowi właśnie element, który należy zbadać i poddać terapii.

Diagnoza

Na początku terapeuta zada Państwu kilka pytań. Będą one stanowić punkt odniesienia, umożliwiający określenie, które elementy mechanizmu funkcjonują nieprawidłowo. W ramach badania, stanowiącego kolejny etap postępowania, terapeuta określi te miejsca w organizmie, które wykazują powiązania przyczynowe.

Terapia

Pierwszy etap terapii podejmowanej przez terapeutę koncentruje się zawsze na kręgosłupie. Jest on bowiem centralną osią, wokół której skupiają się wszystkie ważne struktury. Dlatego terapia musi zacząć się właśnie od kręgosłupa. Nie należy dziwić się zatem, że ośrodki
bólu nie są poddawane terapii w pierwszej kolejności. Tłumaczy to ewentualny brak odczuwalnej poprawy po pierwszym etapie leczenia.
Dopiero przywrócenie optymalnej pracy kręgosłupa, pozwoli terapeucie na stopniowe „zbliżenie się” do źródeł bólu. Bolący staw stanowi w zasadzie ostatnie ogniwo łańcucha terapeutycznego.
Systematyczne prowadzenie terapii przez terapeutę gwarantuje, w porównaniu do innych koncepcji, osiągnięcie w krótkim czasie widocznych rezultatów

Jeśli zainteresował Ciebie ten artykuł i masz pytania, zadzwoń i umów się na konsultację, tel.: 61 826 85 86

Zespół Niku Rehab.

Dolegliwości odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Ból pochodzenia lędźwiowego jest jedną z najczęściej zgłaszanych dolegliwości bólowych, może wstępować symetrycznie bądź asymetrycznie, być umiejscowiony centralnie lub promieniować do jednej ze stron. Badania wykazały, że ok. 80% wszystkich dorosłych ludzi cierpiało lub będzie cierpieć z powodu bólu odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Ból wpływa na ograniczenie ruchomości, przeciążenie sąsiadujących segmentów kręgosłupa i stawów połączonych funkcjonalnie i biomechanicznie z „odciążanym” odcinkiem. W efekcie nasze ciało podporządkowuje się danej dolegliwości i prowadzi do wystąpienia kolejnych, często nie kojarzonych z pierwotnym problemem. Dlatego tak ważne jest wyeliminowanie bólu i jego przyczyny już na początku jego wystąpienia! Nasuwa się pytanie, jak walczyć z tym powszechnym problemem?

Codzienne ćwiczenia fizyczne

Fizjologiczny wysiłek wpływa na poprawę stanu tkanek miękkich, odżywienia i regeneracji chrząstek stawowych oraz odpowiednie napięcie mięśni. Zindywidualizowany program ćwiczeń wpłynie na wytworzenie gorsetu mięśniowego, który zapewni odciążenie krążków międzykręgowych i biernych struktur stabilizujących kręgosłup. Taki program ćwiczeń powinien zawierać elementy treningu wytrzymałości, siły mięśniowej i gibkości.

Trening siłowo-kulturystyczny

W przypadku ostrych dolegliwości bólowych nie powinien być częścią programu treningowego. Trening siłowo kulturystyczny obejmuje głównie ćwiczenia izolowane, które prowadzą do dysbalansu mięśniowego, niekorzystnego ułożenia kompleksu miedniczego i skrócenia mięśni biodrowo – lędźwiowych dlatego elementy tego treningu powinny być wprowadzane dopiero po ustaniu fazy ostrej bólu i stanowić jedynie uzupełnienie całego planu treningowego.

Trening funkcjonalny

Fundamentem tego rodzaju treningu jest zachowanie neutralnej pozycji kręgosłupa, przy jednoczesnym występowaniu dużych sił ścinających. Głównym celem będzie eliminacja przeciążeń i zmiana wzorców ruchowych miednicy (tzw, reedukacja posturalna). Powszechnie panujący mit, że wzmacnianie prostownika grzbietu jest kluczowe dla profilaktyki i leczenia dolegliwości kręgosłupa prowadzi do błędnego skupienia się na treningu siłowo-kulturystycznym i powstaniu zmian degeneracyjnych układu ruchu. Na szczęście trening funkcjonalny cieszy się coraz większą popularnością i wielu trenerów bazuje na ćwiczeniach angażujących całe ciało oraz uświadamia swoich podopiecznych o korzyściach z niego płynących.

Pomoc fizjoterapeuty/osteopaty

Jako, że każdy problem bólowy ma swoją przyczynę, ważną rolę w jego leczeniu pełni trafna diagnoza i ukierunkowana na nią terapia. Często, jeśli problem zostanie zgłoszony zaraz po wystąpieniu objawu (w ciele nie zdążą wytworzyć się mechanizmy kompensacyjne), przyczyna zostaje zdiagnozowana i wyeliminowana już podczas pierwszej wizyty u specjalisty.

Profilaktyka

Chcąc zapobiec wystąpieniu dolegliwości bólowych należy przyjrzeć się dokładnie naszym przyzwyczajeniom, nawykom, charakterowi pracy czy hobby. Możliwe, że wyeliminowanie pewnych nawyków lub zastąpienie ich innymi wystarczy, by zabezpieczyć swój układ ruchu przed nadmiernymi przeciążeniami. Szczególną rolę pełni tu ergonomia miejsca pracy – starajmy się jak najlepiej dostosować swoje stanowisko pracy do fizjologicznego ustawienia ciała (chociażby ograniczyć pozycje asymetryczne –„noga na nogę”, monitor lub klawiatura powinny znajdować się na wprost) , zadbać o podstawową dawkę ruchu (ćwiczenia „biurowe”) czy doposażyć swoje stanowisko w pomoce ułatwiające utrzymanie prawidłowej postawy. Ponadto codzienny trening warto wzbogacić o ćwiczenia CORE wzmacniające centrum ciała oraz inne aktywności wpływające na utrzymanie mobilności ciała. Raz na jakiś czas warto skorzystać również z pomocy masażysty lub fizjoterapeuty, który skutecznie poradzi sobie z problemem napięć w ciele, jeszcze przed wystąpieniem dolegliwości bólowych. Pamiętajmy, że ból jest dla naszego ciała sytuacją stresową, więc dbając o komfort psychiczny nie możemy odciąć się od odczuć płynących z naszego organizmu.

Jeśli zainteresował Ciebie ten artykuł i masz pytania, zadzwoń i umów się na konsultację. W Niku Rehab pomożemy Tobie nauczyć się podstawowych ćwiczeń i technik treningowych, tak abyś mógł funkcjonować bez dolegliwości bólowych spowodowanych przeciążeniem lub urazem odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

Zespół Niku Rehab.

Przygotowanie motoryczne do sezonu narciarskiego

Sezon narciarski czas zacząć!!!

Stoki narciarskie powoli wypełniają się wielbicielami zimowego szaleństwa. I tak Pan Kowalski wstaje od biurka, wkłada buty narciarskie i spędza beztroski czas czerpiąc garściami zimowy, niepowtarzalny klimat. Urlop się kończy, a do biurka wraca ze wspaniałym wspomnieniami i pamiątkami w postaci kontuzji, o których jego ciało nie da mu zapomnieć przez najbliższe miesiące. I o ile problemem nie jest sama dyscyplina, to jest nim brak odpowiedniego przygotowania do tak dużego wysiłku, w porównaniu do codziennej aktywności Pana Kowalskiego.
W tym artykule dowiesz się między innymi jak zapobiec najczęstszym kontuzjom, kiedy zacząć przygotowania i jak się zabrać do takiego treningu. Zapraszamy do lektury!

Droga do kontuzji

Od kilku sezonów najczęstszym urazem na stoku jest uszkodzenie stawu kolanowego, takie jak zerwanie więzadła krzyżowego przedniego (ACL) czy uszkodzenia łąkotek. W narciarstwie zjazdowym, charakteryzującym się jazdą ciętą na krawędziach połączoną z dużą prędkością, największe obciążenia powstają podczas skrętów w końcowej ich fazie – wówczas siła odśrodkowa osiąga najwyższe wartości. Wzdłuż osi podudzi działają siły powodujące kompresję powierzchni stawowych kolana – pochodzące od ciężaru ciała oraz od siły odśrodkowej podczas skrętu. Zwarcie stawu nasila praca mięśnia czworogłowego, który przy zgiętym stawie kolanowym utrzymuje przeniesiony do tyłu środek ciężkości narciarza. Na kolano oddziałują także niebezpieczne dla ACL siły ścinające, boczne i rotacyjne powstające podczas skrętu, przyłożone do krawędzi nart i osiągające znaczne wartości przy współczesnej technice jazdy. Są one powodem zachodzących w stawie kolanowym momentów obrotowych, działających na znacznym ramieniu względem szpary stawu. Nasze kolano nie jest przystosowane do tego typu pracy, czego wynikiem są uszkodzenia łąkotek i więzadeł.
Ważne jest by wykształcić tzw. sprawność specjalną, tj. ukierunkowaną na daną dyscyplinę sportu. To właśnie jest definicja przygotowania motorycznego, w tym przypadku do sezonu narciarskiego.

Rola przygotowania motorycznego

Najważniejszym elementem prawidłowego przygotowania motorycznego do sezonu narciarskiego jest poprawa cech motorycznych: szybkości, wytrzymałości oraz gibkości mięśni. Dobrze wykonana praca przed sezonem zimowym zapewnia komfort i przyjemność podczas jazdy, a także zabezpiecza przed kontuzjami. Wytrzymałość gwarantuje możliwość długotrwałej jazdy na nartach bez zbytniej utraty wartości pozostałych parametrów. Siła zapewnia możliwość przeciwdziałania wszystkim obciążeniom pojawiającym się podczas jazdy. Gibkość jest szczególnie istotna w aspekcie kontuzji – mięsień elastyczny jest dużo bardziej odporny na działające na niego siły, a co za tym idzie mniej podatny na urazy. Wszystkie wyszczególnione powyżej komponenty muszą być rozpatrywane kompleksowo i równomiernie rozwijane podczas treningu. Przygotowanie należy zacząć od ćwiczeń, które pozwolą wzmocnić poszczególne mięśnie najbardziej zaangażowane podczas jazdy na nartach. Należy zwrócić uwagę, aby ćwiczenia odzwierciedlały ruch, który jest wykonywany na stoku. Jednocześnie nie można zapominać o treningu wydolnościowym, który w pierwszej fazie przygotowania motorycznego powinien charakteryzować się niską intensywnością. Kolejnym ważnym etapem jest trening stabilizacyjny, który nie tylko chroni przed urazami i kontuzjami, ale jest także wstępem do treningu wytrzymałości siłowej. Jest to podstawowy element motoryki mający znaczenie przy uprawianiu narciarstwa zjazdowego. Wytrzymałość siłową kształtuje się poprzez zwiększenie liczby powtórzeń w miarę upływu treningu, nie zwiększając przy tym obciążeń. Trening powinien mieć charakter długotrwały – należy wykonywać go bez przerw, zwracając szczególną uwagę na powolne tempo i dokładność wykonywanych ćwiczeń.

Jak to ugryźć?

  • Stabilizacja globalna – ćwiczenia na poduszkach sensomotorycznych, piłkach oraz taśmach. Wplatamy tu odwzorowanie ruchu występującego w narciarstwie – ćwiczenia w pozycjach zbliżonych do pozycji przyjmowanej przez narciarza podczas zjazdu na stoku, w warunkach nierównego, niestabilnego i zmiennego podłoża. Zwracamy również uwagę na manewr jakim jest skręt – należy zastosować ćwiczenia imitujące warunki zachodzące podczas jego wykonywania oraz stabilizujące prawidłową pozycję właśnie w tym momencie.
  • Ćwiczenia propriocepcji – czucia głębokiego. Stymulacja proprioceptorów podczas treningu pozwala na optymalną kontrolę ułożenia ciała oraz umożliwia właściwy wybór ruchu w odpowiedzi na dany czynnik, np. utratę równowagi.

Nawet jeśli uważasz się za osobę w pełni sprawną fizycznie i czujesz się przygotowany/a do nadchodzącego sezonu, choć raz wykonaj poniższy trening, by upewnić się, że Twoje ciało jest stabilne i gotowe do całodniowego, bezpiecznego wysiłku na stoku. Pamiętaj też, że najbardziej urazowe są pierwszy i ostatni dzień uprawiania białego szaleństwa!!!

Przykładowe ćwiczenia

Jeśli zainteresował Ciebie ten artykuł i masz pytania, zadzwoń i umów się na konsultację. W Niku Rehab pomożemy Tobie nauczyć się podstawowych ćwiczeń i technik treningowych, tak abyś mógł potem samodzielnie w domu przygotowywać się do sezonu narciarskiego.

Życzymy aktywnego i bezpiecznego zimowego wypoczynku!
Zespół Niku Rehab.

Dno miednicy – rola fizjoterapeuty

dno miednicy

Rola fizjoterapeuty w dolegliwościach dna miednicy


Mięśnie Kegla – co kryje się pod tą medialną nazwą?

Moda na trening dna miednicy nadal trwa. I całe szczęście!
Lecz o ile za realnym problemem idą badania naukowe, specjalistyczna diagnostyka oraz efektywna terapia i leczenie, jednocześnie jesteśmy bombardowani błędnymi informacjami z kiepskich źródeł, marketingowymi akcesoriami i zaleceniami bez pokrycia.

Jak się w tym wszystkim odnaleźć i rzeczywiście zwiększyć świadomość tego obszaru naszego ciała?

W tym artykule przybliżę Tobie możliwości pracy z własnym ciałem pod kątem zaburzeń uroginekologicznych.

Jakie są pierwsze możliwe objawy? Co powinno Ciebie zaniepokoić?

Jeśli podczas codziennego treningu, kaszlu, kichnięcia lub zwyczajnego napadu śmiechu poczujesz, że Twój pęcherz nie współpracuje – pojawia się kropelkowe oddanie moczu lub niepokojące parcie – jest to dla Ciebie moment, w którym powinno zapalić się w głowie żółte światło.

Nie jest to normalna sytuacja i im wcześniej zgłosisz się do specjalisty – tym efekty będą lepsze i zauważysz je dużo szybciej.

Jeśli na tym etapie zaniedbasz sprawę – dalsze przeciążenia będą skutkowały poważnymi uszkodzeniami całej konstrukcji dna miednicy.

W efekcie może to prowadzić m.in. do: nietrzymania moczu wyższego stopnia czy nawet wypadania narządów miednicy mniejszej (wówczas jedynym wyjściem jest zabieg operacyjny rekonstruujący uszkodzone więzadła, na których zawieszone są w warunkach fizjologicznych macica czy pęcherz moczowy).

Dlatego wczesna interwencja fizjoterapeuty lub lekarza będzie niezastąpiona!

Podczas terapii dowiesz się o możliwych przyczynach Twojego problemu, dzięki czemu będzie można zmodyfikować błędne przyzwyczajenia i nauczyć się świadomej, samodzielnej pracy z mięśniami dna miednicy.

Kilka ważnych zasad:

1. Oddech – przepona moczowo-płciowa pracuje równolegle do przepony klatki piersiowej, dlatego napięcie unoszące („zaciśnięcie” mięśni Kegla) powinno odbywać się podczas wydechu.

2. Mamy dwa rodzaj włókien mięśniowych – szybko i wolnokurczliwe.
W treningu zatem powinno się angażować oba rodzaje włókien:
– wywołując skurcze toniczne (utrzymanie napięcia),
– oraz fazowe (szybkie skurcze).

3. Ale ja nic nie czuję!
Istnieją techniki, dzięki którym poczujesz pracę Twojego dna miednicy, dzięki czemu świadomość Twojego ciała skoczy na zupełnie inny poziom. Słyszałaś może o kulkach Gejszy? Otóż nie mają one nic do tego, wręcz przeciwnie – nieodpowiednio stosowane i zbyt ciężkie mogą być przyczyną zaburzeń!

4. Osłabione czy zbyt napięte?
Sztuka skutecznej relaksacji jest nie lada wyzwaniem. Niekiedy podczas wywiadu i badania palpacyjnego okazuje się, że Twoje dno miednicy jest zbyt napięte.

Pamiętajmy, że oprócz skutecznego skurczu, równie ważny jest skuteczny rozkurcz tej grupy mięśni. Skoro na wydechu budujemy napięcie, spróbuj teraz rozluźnić swoje dno podczas wdechu – jednak nie powinno to przypominać parcia! Żeby lepiej zobrazować cały proces, wyobraź sobie spokojną falę morską. Daj sobie czas i wsłuchaj się w pracę swojego ciała.

5. Jak ćwiczyć, by zabezpieczyć ten delikatny obszar?
Uzupełnij swój trening w ćwiczenia angażujące pracę przepony – np. Pilates.
Kiedy potrafisz wykonać bez problemu efektywny skurcz i rozkurcz mięśni Kegla, wykorzystaj to podczas codziennego treningu –napnij je podczas wydechu. Zazwyczaj podczas tej samej fazy oddechu wykonujesz również pracę koncentryczną – dlatego nie ma w tej sytuacji żadnego konfliktu .

6. #dajczasmamie
W dobie kultu ciała, zapominamy, że są momenty, gdzie należy przystopować, zwolnić i trochę odpuścić.

Najdroższe Mamy! Wiemy już, że ciąża to nie choroba, lecz nie jest to też czas przygotowania do maratonu. W Waszych organizmach zarówno w czasie ciąży jak i po porodzie, zachodzą niesamowite zmiany strukturalne, hormonalne.

Równowaga jest kluczem do zdrowia. Dbajcie o siebie i słuchajcie swojego ciała w tym wyjątkowym czasie. Niech gwiazdy show-biznesu nimi pozostaną – to na nie skierowane są oczy i obiektywy wszystkich.
Jednak pamiętaj, że piękno zewnętrzne nijak się ma do konfliktów jakie toczą się w środku ich organizmów. Nie sugeruj się pięknymi zdjęciami, „motywującymi”, postami po których czujesz presję i zwyczajnie gubisz swoje potrzeby.

Teraz liczysz się Ty, i nikt nie ma prawa wpływać na Twoje potrzeby.

Jeśli zainteresował Ciebie ten artykuł i masz pytania, zadzwoń i umów się na konsultację. W Niku Rehab pomożemy Tobie nauczyć się podstawowych technik, tak aby móc potem samodzielnie w domu ćwiczyć ten jakże ważny dla nas obszar.

 

Monika Frątczak
Fizjoterapeutka Niku Rehab

Dno miednicy – podstawowe dolegliwości.

dno miednicy - podstawowe właściwości

Dno miednicy – ważny organ w ciele człowieka.

Dno miednicy to pojęcie ogólne, na które składają się liczne struktury mięśniowe i powięziowe,  które znajdują się w miednicy zarówno kobiety jak i mężczyzny. Spełniają one funkcje podtrzymującą i stabilizującą narządy w niej położone.

Dno miednicy to swoisty „hamak”, który tworzy warstwę pracującą równolegle do przepony, stąd tak ważne jest prawidłowe oddychanie podczas ćwiczeń fizycznych.
Błędne nawyki oddechowe prowadzą bowiem do „spychania” narządów miednicy mniejszej pionowo w dół, powodując nakładające się w czasie mikro uszkodzenia mięśni i więzadeł oraz zaburzenia architektury dna miednicy.

Wydolne struktury dna miednicy zapewniają sprawne działanie układu moczowo-płciowego, pomagają zapobiec bardzo częstemu w dzisiejszych czasach problemowi jakim jest nietrzymanie moczu. Z tym problemem boryka się już co 3. Polka.

Istnieją jednak czynniki powodujące nadmierne przeciążenia tych struktur, mogące skutkować w przyszłości przykrymi dolegliwościami intymnymi.

Kogo najczęściej dotyka problem niewydolnych mięśni dna miednicy?

Do fizjoterapeuty z tym problem zgłaszają się najczęściej panie. Zarówno osłabione jak i nadmiernie napięte mięśnie dna miednicy mogą dawać niepokojące objawy.

Najczęstszymi problemami z jakimi zgłaszają się pacjentki są:

  • niekontrolowane, kropelkowe popuszczanie moczu w trakcie wysiłku fizycznego, kaszlu czy kichania,
  • ciągłe uczucie parcia na pęcherz moczowy,
  • niepokojąco częste oddawanie małych ilości moczu,
  • bolesne współżycie, anorgaznemia,
  • bóle w obrębie miednicy, spojenia łonowego,
  • obniżenie narządów miednicy mniejszej.

Narażeni na dysfunkcję tej okolicy ciała są m.in.:

  • kobiety w ciąży,
  • kobiety po porodzie, szczególnie dzieci z dużą masą urodzeniową,
  • osoby z nadwagą lub po szybkiej utracie wagi,
  • osoby uprawiające sport wyczynowy (szczególnie siłowy),
  • osoby wykonujące ciężką pracę fizyczną,
  • osoby po operacjach w obrębie miednicy,
  • osoby o niskiej świadomości ciała.

Jest to dolegliwość, która dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn.

Ciąża i poród (naturalny lub przez cesarskie cięcie) predysponują do powstania przeciążeń w ciele mamy.
Pacjentki zgłaszają się wówczas z problemem rozejścia kresy białej mięśnia prostego brzucha, rozejścia spojenia łonowego, przeciążeniem mięśni dna miednicy oraz podejmują profilaktykę zrostów po szyciu krocza lub cesarskim cięciu.

W Niku Rehab nasi fizjoterapeuci specjalizują się w leczeniu tego typu dolegliwości.

Ciąża, trudny, przedłużający się poród,  często wspomagany oksytocyną lub pod znieczuleniem, są czynnikami powodującymi zbyt duże obciążenie całej konstrukcji dna miednicy.

Czasem jednak nie sam poród jest przyczyną dolegliwości, a niewłaściwe postępowanie w okresie połogu. Dlatego też tak ważną rolę odgrywa przygotowanie ciała kobiety do ciąży, porodu oraz fizjoterapia w okresie poporodowym.

Skutki przeciążeń powstałych w wyżej wymienionych sytuacjach mogą ujawnić się nawet po kilkunastu latach.

Jeśli masz pytania, zadzwoń lub napisz a my skontaktujemy się z Tobą.

Ciebie też dotknął ten problem?
Umów się na wizytę z naszym fizjoterapeutą specjalizujacym się w tej dziedzinie.

tel.: 792 660 069 lub 61 826 85 86
e-mail: rehab@niku.pl